Boerenkool


In Dit Artikel:

algemeen

De boerenkool is een kool met een hoge stengel, afhankelijk van de min of meer sterk gekrulde bladeren. De kool, ook wel bekend als de lente of boerenkool, is een van de oudste koolsoorten bij allen en in Noord-Duitsland en in het Westfaalse kamer vooral populair. Maar in de rest van Duitsland worden de wintergroenten vaker verbouwd. De cultuur gaat terug tot de oudheid in Europa - al in het Romeinse rijk werd de kool verbouwd, een variant met weinig gekrulde bladeren. Het wordt beschouwd als het prototype van boerenkool en wordt nog steeds in Noord-Italiƫ gecultiveerd als "cavolo nero" (zwarte kool). In Duitsland is boerenkool al te vinden in de kruidenboeken van de 16e en 17e eeuw.
De tweejarige kruidachtige planten vormen een steel met licht tot donker groen, violet of bruin gekleurd vellen die liervormig verdeeld zijn en een randzone met golvende kroes, vaak gekartelde zoom in het eerste jaar. Ze worden buiten de winter in de tuin achtergelaten en bloeien in het tweede jaar en vormen langwerpige peulen met zwarte zaden.

Boerenkool wordt als bijzonder gezond beschouwd vanwege de unieke voedingsstofsamenstelling. Het geeft het lichaam veel vezels en draagt ā€‹ā€‹zo bij aan een gezonde darmwerking. Op het gebied van eiwitten zijn groen en spruitjes veruit superieur aan alle andere koolsoorten. Bovendien bevat boerenkool het belangrijke ijzer voor de bloedvorming en andere mineralen zoals kalium en calcium, die belangrijk zijn voor een evenwichtig metabolisme. Vooral scores de groene groente, met een combinatie van vitaminen, omdat het vrijwel alle B-vitamines, veel meer celbeschermende vitamine E dan veel andere groenten en een grote hoeveelheid vitamine C. De laatste een belangrijke rol voor het immuunsysteem onder anderen speelt. Boerenkool bevat bovendien een hoog percentage provitamine A. Vooral vanwege het hoge eiwit- en ijzergehalte is boerenkool een goed alternatief voor diervoeders voor vegetariĆ«rs en veganisten.
Toch is de traditionele groene kool gerechten zijn meer vlees-zwaar: In Oost-Friesland de kool is onder andere een gerookte en verrijkt gerst worst - geserveerd in de Westfaalse meestal met gerookte bacon en Kassel - de zogenaamde carbon Pinkel. Zorg er bij het bereiden voor dat je de boerenkool niet kookt, maar kook langzaam zodat zoveel mogelijk vitamines bewaard blijven.

Locatie en grond

De boerenkool (Brassica oleracea var. Sabellica) is relatief veeleisend en aanpasbaar. Zoals alle koolsoorten, groeit het het best op humus- en voedingsrijke, kalkhoudende (klei) bodems in de volle zon. Optimaal is een pH tussen 6 en 7,5. Maar zelfs op armerzandige bodems brengt het nog steeds goede opbrengsten met zich mee, op voorwaarde dat ze regelmatig worden verrijkt met compost of goed bezaaide koeienmest. Hij heeft geen speciale eisen aan de temperaturen: hij is vorsthard tot -15 graden Celsius en kan lang worden geoogst, zelfs in koele gebieden.

Kale Reflex F1

'Reflex' is een halfhoge, winterhard en daardoor zeer geschikt voor de winter gewas variatie met donkergroene, fijne krullende bladeren

Zaaien en planten

De jonge plantenveredeling kan het beste vanaf half mei worden gedaan in zaadboxen in het veld. Hogere rassen zoals de 'Ostfriesische Palme' hebben een langere ontwikkelingstijd en worden daarom half april ingezaaid. De zaden ontkiemen al bij twee graden Celsius, de optimale kiemtemperatuur is 20 graden Celsius. De jonge planten worden in kleine potjes in de zaadlobben gehakt en het is koel voordat ze worden geplant bij 12 tot 14 graden Celsius. Als je direct in Saatrillen begint te zaaien met een diepte van twee centimeter en een afstand van 15 centimeter vanaf half mei, kun je als alternatief spinazie oogsten met de jonge boerenkool.
Als u wilt uit de late herfst te oogsten de bladeren van volgroeide planten die jonge planten pique worden geplant in de bloem bed zes tot acht weken na het zaaien met een afstand van 50 bij 50 centimeter. De laatste plantdatum is half juli. Als je jezelf de moeite wilt besparen om zelf te kweken, kun je ook vroege zaailingen kopen bij de tuinman, maar dan moet je met een beperkte selectie van variĆ«teiten leven. De zaailingen staan ā€‹ā€‹een paar centimeter lager dan in de pot. Een eetlepel algenkalk in het plantgat voorkomt de koolhernia.

Rijp op boerenkoolinstallatie

Hoe langer de boerenkool wordt blootgesteld aan winterse temperaturen, hoe zoeter en milder de smaak

Omdat zowel tomaten als boerenkool zware eters zijn en de tomaten ongedierte uit de buurt van kool houden, is dit een ideaal gemengd gewas. Idealiter wordt de boerenkool geplant waar de stikstofverzamelende planten van vorig jaar, zoals erwten of bonen, stonden.Het is belangrijk dat u veel compost in de grondvoorbereiding op het bed verspreidt - ongeveer vijf liter per vierkante meter - en de volgende kool na vier jaar op hetzelfde bed weer laat groeien.

zorg

Boerenkool heeft, net als alle soorten kool, een vrij hoge waterbehoefte. Vooral in de hoge en late zomer, wanneer de bladeren zich vormen, moet deze voldoende worden bewaterd. Daarnaast heeft boerenkool een goed geventileerde grond nodig, die regelmatig moet worden losgemaakt en idealiter wordt gemout, bijvoorbeeld met gemaaid gras. Na groei van de zaailingen bevordert het planten van de planten het rooten. Tijdens het belangrijkste groeiseizoen moet boerenkool worden voorzien van biologische plantaardige meststoffen. Bovendien kunt u om de twee weken een beetje brandnetelsap aan het irrigatiewater toevoegen.

Veld met boerenkool

De boerenkool lijkt erg op de wilde kool

oogst

Na de eerste sterkere vorst kan boerenkool worden geoogst. De belangrijkste oogsttijd is van november tot januari. Tijdens de oogst geven kenners de voorkeur aan de bijzonder aromatische en zachte bladeren van het midden van het stro en aan de bovenkant van de scheut. Het oudere blad onderaan de stengel is een beetje taai en moet langer gaar worden. Zelfs als de meeste andere groenten al lang geleden uit de tuin zijn verdwenen, kan de boerenkool nog verder in de lente worden geoogst. Hoe langer de kool wordt blootgesteld aan winterse temperaturen, hoe zoeter en milder de smaak. Minus graden zijn echter niet absoluut noodzakelijk, omdat het opgeslagen zetmeel zelfs zonder vorsteffect wordt omgezet in suikers. Als u uw plezier wilt verlengen, moet u een bewezen tuinierstruc gebruiken: als u de bladeren tijdens de oogst afzonderlijk losmaakt en de stengel laat staan, zullen de planten bij zacht weer weer wegrijden.

Kale oogst

Wanneer boerenkool alleen de bladeren wordt geoogst en de stengel blijft staan

variƫteiten

Traditionele variĆ«teiten zoals 'Ostfriesische Palme' worden mens-hoog op voedselrijke bodems. Aan de andere kant zijn kniehoge rassen zoals 'Low Green Krauser' dwergachtig - maar de vaste planten zijn ook stabiel onder een dikke laag sneeuw. Een vorstbestendige lage variĆ«teit is 'Vates Blue Curle'. Zwaar golvend, blauwgroen blad heeft 'WestwƤlder Winter', die tot maart kan worden geoogst. Ook winterhard is de halfhoge variĆ«teit 'Lerchenzungen', met lange, smalle en fijnkorrelige bladeren. Het wordt beschouwd als een Noord-Duitse specialiteit en is perfect voor stevige wintergerechten en traditionele gerechten zoals GĆ¼nkohl met Pinkel.

Boerenkool Variƫteiten Leeuwentong, Redbor en Kool Cavolo Nero

Drie variƫteiten boerenkool in het winterse bed: 'Redbor' (links), 'Lerchenzungen' (midden) en 'Cavolo Nero' kool (rechts)

'Halbhoher GrĆ¼ner Krauser' is donkergroen, vorsthard, brengt hoge opbrengsten en is ideaal om in te vriezen. 'WesterlƤnder Winter' is een traditionele selectie uit biologische veredeling. Bruinkooltypes zijn 'bruinkool Kiekeberg', de tot 1,5 meter hoge 'High Red Krauser', de 'Lippische Palme' en de 'Red Palm'. 'Nero di Toscana' komt uit ItaliĆ« en is een ornament in het bed met de staalblauwe tot zwartgroene bladeren en de palmachtige groei. Het heeft een milde smaak die doet denken aan broccoli. Vroege variĆ«teiten zoals 'Vitessa' zijn herkenbaar aan de lichtgroene, fijngekrulde bladeren. In de extreem vorstharde, late variĆ«teiten zijn ze donker tot blauwgroen van kleur en aanvankelijk weinig gekruld in de onderste tot middelste stengelsectie. Alleen in de loop van de winter neemt de rimpel toe.

Ziekten en plagen

Boerenkool, net als de andere koolsoorten, wordt bedreigd door het hermafroditisme van de kool, dus het is hem verboden zijn eigen en andere kruisbloemige planten in het bed te volgen. Kweekperioden van minstens drie, beter vier jaar moeten strikt worden nageleefd. De witte vlieg is een veel voorkomende koolplaag: de insecten zitten aan de onderkant van het blad en zuigen op het sap. Op de kleverige uitscheidingen zetten roetzwammen neer. Remedie van biologische preparaten en preventieve fijnmazige groente beschermingsnetten. De rupsen van de witte kool eten de bladeren en vervuilen ze met hun uitwerpselen. Je kunt jonge planten en grotere vaste planten in een korte tijd kaal eten. Ook kan deze aantasting worden voorkomen als je de koolzaailingen direct na het planten bedekt met plantaardige netten. Bovendien kunnen vlooien de boerenkool beschadigen. De schade is het grootst in mei en bij droog weer. De dieren zijn geen echte vlooien, maar kevers die ronde gaten in de bladeren eten. Als tegenmaatregel moet je de bedden altijd goed losmaken en goed vochtig houden.

Verzorging: Showtek - FTS (Jason Payne 'Ik hou van Boerenkool' Edit) (FULL) [HD+HQ].

Ā© 2019 Garden-Landscape.com. Alle Rechten Voorbehouden. Bij Het KopiĆ«ren Van Materialen - De Reverse Link Is Vereist | Sitemap