Pastinaak


In Dit Artikel:

oorsprong

Plantaardige pastinaak (Pastinaca sativa subsp. Sativa) is een ondersoort van de inheemse wilde groenten en behoort tot de familie van de schermbloemigen (Apiaceae). Ze zijn onder meer gerelateerd aan wortelen, dille en peterselie.
De ongebruikelijke naam veroorzaakt telkens weer grammaticale verwarring: over Duindoorn gesproken, volgens Duden is zowel de naam "pastinaak" als "de pastinaak" correct. De meerderheid in beide gevallen is "pastinaak". Om te voorkomen dat de moeilijke concept kan ook schapenvlees wortel of moeras wortelgroenten al worden genoemd.

Pastinaak was een populaire groente in het Romeinse Rijk en is te vinden in elke tuin tot de 18e eeuw. Alleen dan werden ze steeds meer ontheemd door wortels en aardappelen. Hun herontdekking is te danken aan de biologische landbouw: in de reformwinkel en bij de biologische groentestandaard zijn de milde wortelgroenten alomtegenwoordig. Romige pastinaakpuree, romige soep en knapperige pastinaakfrites staan ā€‹ā€‹nu zelfs op de menukaarten van veel gastronomische restaurants.

Uiterlijk en groei

zie pastinaken peterselie wortel zeer vergelijkbaar zijn, maar langer en dikker vorm bieten. Ze groeien als biƫnnales en te ontwikkelen in het eerste jaar een raap. De schermen, die tot 120 centimeter hoog zijn, met gele enkele bloemen zijn in zeldzame gevallen al aan het einde van het eerste jaar van de teelt, maar meestal pas in het tweede jaar. De knol is tot zes centimeter dik en heeft een geelachtig witte kleur. Het kan tot 40 centimeter lang en 1,5 kilo zwaar zijn. Opvallend is dat het vrij vroeg van top tot teen smaller wordt en een lange piek vormt op losse grond. De bladeren en ook het vlees van de wortels verspreiden een aangenaam zoete, venkelachtige geur. De selderijachtige bladeren zijn ƩƩn tot twee vouwvormig en hebben tot zeven paar geveerde delen. Pastinaak is een van de weinige groenten die winterhard is en daarom na de winter kan worden verbouwd.

Pastinaak en wortels

Volwassen pastinaak is groter en dikker dan wortels. Hun wortels reiken ook dieper

Aanbevolen rassen

Tot een paar jaar geleden moesten pastinaakrassen genoegen nemen met pastinacies met historische variƫteiten zoals 'White King' of 'Half-length White'. Nu komen er nieuwe varianten op de markt en ook komen de biologische veredelaars op de markt. Ze namen een oud, gevonden in Genbank verscheidenheid opnieuw in cultuur en verbeterde ze door consequente selectie. 'Aromata' smaakt zelfs nog gekker en zoeter dan hun zetmeelrijke voorgangers, maar is net zo gemakkelijk in het bed te verzorgen. De boterachtige gele wortels zijn zacht en smaken ook als rauwe salade. 'Turga' kan tot het voorjaar op het bed blijven liggen. De lange, geelwitte wortels zijn volledig vorsthard. 'White Gem' ontwikkelt korte, breedgeschouderde, sneeuwwitte wortels met zoet vlees en is een van de weinige soorten die ook geschikt zijn voor teelt op zware gronden.

Locatie en grond

Pastinaak kan worden gekweekt in een zonnig tot gedeeltelijk schaduwrijk bed. De mooiste bieten worden geoogst op diepe en losse leemachtige zandgronden met een hoog humusgehalte en zelfs bodemvocht. Zeer zware en verdichte bodems zijn ongunstig, omdat hier overwegend kortere bulten met meerdere poten ontstaan. Wanneer u het bed klaarmaakt, moet u de vloer zo diep mogelijk losmaken met een zeug en ongeveer drie liter humus per vierkante meter op het oppervlak verdelen. Werk het plat met een cultivator of krail en laat het bed ongeveer een week rusten tot het geplant is, zodat de grond kan bezinken.

zaaien

Het zaaien vindt al in milde omstandigheden plaats al in maart. In koelere gebieden moet je wachten tot het midden of eind april, dan ontkiemen de zaden van de pastinaak sneller en gelijkmatiger. Let op de houdbaarheidsdatum op de zaadzak en koop alleen zoveel als je dit jaar kunt zaaien, omdat het zaad niet langer dan twee jaar zal ontkiemen. In rijen gezaaid met een afstand van 40 centimeter. Trek rond twee centimeter diepe groeven en vervorm de zaadjes na het opduiken tot een afstand van 10 tot 15 centimeter. Afhankelijk van de temperatuur komen de jonge zaailingen pas twee tot drie weken na het zaaien van de vroege lente uit de grond en buigen ze als een haarspeld ("strijkstapel"). Vanwege de lange kiemperiode, zou u enkele snel ontkiemende radijszaden moeten zaaien als startzaad.

Ontwikkeling van pastinaak

Van zaailing tot bloei: de ontwikkelingsstadia van een pastinaak

Gewasrotatie en gemengde cultuur

Iedereen die de vruchtwisseling volgt bij het telen van groenten zorgt voor een optimale toevoer van voedingsstoffen naar hun planten en verhoogt hun weerstand tegen ziekten en plagen. Bovendien garandeert het op de lange termijn goede en gezonde gewasopbrengsten.Een ideale voorcultuur voor pastinaak is een groenbemester die de grond diep losmaakt, bijvoorbeeld lupinen, maar ook verhongering zoals kool of tomaten is geschikt. Niet aanbevolen zijn andere schermbloemen. Dus als je venkel, selderij, koriander of iets dergelijks hebt gegroeid, moet je ongeveer vier jaar wachten voordat je pastinaken kunt zaaien. Alleen dan is het risico op infectie met typische replicaziekten verboden.
In het bed kunnen pastinaak worden gecombineerd met radijsjes of salades. Deze zijn al geoogst wanneer de pastinaak zo groot is geworden dat ze meer groeiruimte nodig hebben. Uien zijn ook geschikt als gemengde kweekpartners.

zorg

Wanneer de eerste bladeren zich ontvouwen, zijn de anders robuuste planten vrij gevoelig voor vorst. Bij koel lenteweer wordt daarom in deze ontwikkelingsfase een fleecehoes aanbevolen. Bovendien moet het bed regelmatig worden gehakt, zodat de aanvankelijk vrij trage pastinaak niet door onkruid worden overwoekerd.
Als voldoende compost is toegepast tijdens de voorbereiding van het bed, is ondanks het lange groeiseizoen geen verdere bemesting nodig - integendeel: als er te veel voedingsstoffen beschikbaar zijn, ontwikkelen zich veel bladeren, maar de wortels blijven klein.
De biet begint in juli. In de eerste paar maanden na het zaaien is de hoofdwortel niet eens zo dik als een potlood, met het begin van groei, worden de bladkoppen donkergroen en worden ze krachtiger. Zorg voor een goede watervoorziening, vooral in de hoge en late zomer, en water in de tijd zodra de neerslag stopt, anders produceren de planten geen dikke bieten - hoe meer water en zetmeel de planten kunnen opslaan in hun opslagwortels, hoe groter ze worden.

Oogst en opslag

Pastinaakgewas

Het losmaken van de grond rond de wortel maakt het gemakkelijker om de pastinaak uit de grond te trekken

Vers van het bed zijn pastinaak mooi knapperig en het aangename aroma wordt beter naarmate de winter vordert. Om op elk moment te kunnen oogsten, zelfs in besneeuwde gebieden, is het bed het best bedekt met kreupelhout of fleece. Wie wil een klein aanbod van lange periodes van rijp creƫren, de rapen in een koud kader of bewaart ze in emmers van nat zand in een koele, vochtige kelder. Te droge opgeslagen pastinaak wordt quaternair en taai. Bieten die te klein zijn, worden gebruikt als berken en met de hand uit de grond getrokken. Dikkere wortels breken gemakkelijk af. Maak de grond naast de rij van tevoren los met de schop of de graafvork en trek deze dan gemakkelijker uit. Tip: de bladeren en jonge scheuten van pastinaak zijn een uitstekende specerij voor soepen, sauzen en salades. Net als kruiden worden ze zo nodig vers geoogst in de zomer en onmiddellijk verwerkt.

proliferatie

Wie pastinaken in de tuin kweekt, kan ook gemakkelijk zijn eigen zaadje winnen. Kies sterke tweejarige planten voor de zaadoogst en laat ze staan ā€‹ā€‹voor de winter. Pastinaak, dat al bloeit in het eerste teeltjaar, is hoogstens geschikt als soepgroente en niet geschikt voor de vermeerdering. De bloemschermen eerst in het tweede jaar van de teelt dragen later de grootste en kiembare zaden. Wacht niet te lang met de zaadoogst, anders vallen de vruchten uiteen en worden de zaden meegevoerd door de wind. De beste tijd is zodra de bloemschermen geel of lichtbruin worden. De zaden worden een paar dagen gedroogd en tot de lente het beste bewaard in een papieren zak, donker, koel en droog. Voor de zaadoogst moet je kleding met lange mouwen dragen en dan snel je handen wassen of handschoenen dragen. Pastinaakbladeren en -stelen bevatten fototoxische stoffen (furocoumarins), die in combinatie met zonnestralen kunnen leiden tot huidreacties met roodheid en jeuk tot blaarvorming.

Ziekten en plagen

Pastinaak is over het algemeen zeer robuust en wordt nauwelijks aangetast door ziekten en plagen. Af en toe kunnen er schimmelziektes op de bladeren optreden, vooral in gedeeltelijk beschaduwde, vochtige gebieden.

Verzorging: Hoe maakt u pastinaak klaar? -- Colruyt.

Ā© 2019 Garden-Landscape.com. Alle Rechten Voorbehouden. Bij Het KopiĆ«ren Van Materialen - De Reverse Link Is Vereist | Sitemap